25 May

2022 – Wet Leg

Hoe kun je zien dat een alom gehypte band, nog niet verveeld en geroutineerd is? Allereerst natuurlijk door hun optreden. Maak je geen zorgen: Wet Leg maakt het helemaal waar tijdens hun London Calling-show (21 mei 2022). Tot zover niks aan de hand. Geen verwende nesten, geen divagedrag. Het succes lijkt hun niettemin te komen aanwaaien. Maar dit is muziek die gemaakt wordt om er als band zelf lol aan te beleven. Dan heeft het publiek het automatisch ook. De echte lakmoestest volgt na afloop. Rhian Teasdale en Hester Chambers staan midden in de zaal te dansen op de set van twee andere vrouwen, DJ duo Charlie Avalon. Ze hebben de hele band aan hun haren en baarden de dansvloer opgesleurd. Daar gaat hun feestje van een uur eerder – de totale afbraak van de grote zaal – nog eventjes vrolijk verder.

Moet je zien hoe die twee elkaar aankijken

Die Teasdale en Chambers zijn knettergek. Dat dragen ze met graagte uit in hun super catchy punky popsongs, gewaagde teksten, maffe video’s en uitbundige voordracht. Moet je zien hoe die twee elkaar aankijken tijdens de show voor een publiek dat zich de ogen uitkijkt en de zolen van zijn schoenen danst. Ze leggen een onbevangenheid aan de dag alsof ze gewoon thuis in de huiskamer staan in plaats van in een vol Paradiso. Het lijkt net alsof ze zich niet bewust zijn van hun succes of van het bestaan van een publiek dat hoge eisen stelt. Alles gaat vanzelf, want ze zijn hier op aard om plezier te maken.


Foto: Bibian Bingen

“Zullen we dan maar?”

“Zullen we dan maar?” daagt Chambers (die blonde) Teasdale (die brutale) uit. Ineens verliezen ze zich in een krankzinnige simultaan uitgevoerde pirouette, waarbij hun ouwe hippiejurken uit de garderobe van hun oma’s op het Isle of Wight opwaaien met de schalksheid van het beroemde rokje van La Monroe. Hun gitaren steken ze daarbij parmantig in de lucht. Als je dáár niet blij van wordt, van wát dan wel…?

Mogen we een voorzetje geven? In het nummer Ur Mum gaan ze voor de luidste en langste gil uit de pophistorie. En de zaal krijst dapper mee. Gekkenhuis daar aan de Weteringschans! Wat zou de klassieke boze buurvrouw wel niet denken als dit geluid alsnog doordringt in haar hermetisch geïsoleerde woning?

Chaise Longue

In jaren hebben we trouwens niet zulke risqué teksten gehoord als bij Wet Leg. In Wet Dream spreken ze een gast aan die het waagt om een van de dames te laten figureren in zijn natte droom. Zou je zo’n loser niet aan de schandpaal nagelen? Hij vraagt er toch om? Laat dat maar over aan Chambers & Teasdale, die begeleid worden door een competente band, die verder niet echt opvalt. Het zou er ook te veel aan worden. Het maken van een showtje is het exclusieve domein van de dames. En dat doen ze goed.

Uiteraard is het laatste nummer die waanzinnige debuutsingle Chaise Longue, waar we met z’n allen all night long op mogen liggen. Mét gratis bier, ook dat nog. Een genereus gebaar van een band, waarvan je kunt zien dat ze alleen maar nóg beter zullen worden. Dat is mooi om te weten, want de aanwezigen kopen ter plekke een ticket voor hun volgende optreden op dezelfde plek. Een goed feest is altijd een herhaling waard. Intussen danst Wet Leg zich de natte benen uit het lijf op de aftershow. Kan niet beter.

Robbert Tilli

Deel met je vrienden