17 Oct

2016 – Car Seat Headrest

Het London Calling-volk heeft een nieuw volkslied: ‘Drunk Drivers/Killer Whales’ van Car Seat Headrest. ‘It doesn’t have to be like this, it doesn’t have to be like this,’ klinkt het uit honderden kelen op zaterdag 28 mei 2016. Meneer Buma en meneer Segers, laat u dát lied nou eens staand zingen op scholen bij aanvang van de nieuwe dag, misschien dat er dan nog íemand meezingt? Niet Willem-Alexander maar Wilhelmus ‘Will’ Toledo heet de nieuwe koning, de vorst van de ‘Londenaren’ en de ‘Indiestedelingen’ in Paradisoprogramma’s uitgedrukt. Meezingers bij de vleet bij dit enorme talent uit Seattle.

Ongekende productiviteit

Die Toledo met het van Weezer, Elvis Costello en Buddy Holly bekende zwarte brillenmontuur legt een ongekende productiviteit aan de dag. Zijn debuutalbum Teens of Style uit oktober 2015 is in feite een compilatiealbum met het beste van 12 eerder zelfstandig op Bandcamp gereleasete albums. Twaalf? Ja, je leest het goed. Zo’n gast brengt gewoon een dozijn albums uit, waar Matador Records, ‘de major onder de indies’, dan weer een leuk plakboek van maakt. De plaat slaat in als de spreekwoordelijke bom, niet in het minst omdat Toledo online al een enorme following had opgebouwd. Altijd leuk zo’n in de slaapkamer en in de auto geboren solodingetje dat tot een echte liveband uitgroeit. Het zal niet de eerste keer zijn op London Calling en zeker ook niet de laatste. Kijk maar naar Foster The People in 2011.

Binnen één week al de favoriete plaat

Behalve enorm productief en communicatief vaardig, heeft Toledo ook de muzikale talenten om ver te komen. Teens of Style is een week voor London Calling al opgevolgd door het tweede officiële album Teens of Denial, met nieuw werk dat – primeur! – voor het eerst in een gewone studio is opgenomen. In no time is het de favoriete jukebox van de ‘Londenaren’ en de ‘Indiestedelingen’ zo blijkt regelmatig uit de tiplijstjes die de ambassadeurs van de concertserie Indiestad inzenden in de loop van 2016. In het bijzonder bovengenoemde alternatieve nationale hymne is populair, maar ook Fill In The Blank.

Songwriter voor ‘neo-slackers’

Onze nieuwe Wilhelmus is als songwriter voor ‘neo-slackers’, die houden van alles tussen Nirvana en Pavement, ook nog eens een meesterdief. Het aloude adagium uit de pop ‘Beter goed gejat dan slecht verzonnen’ had op hem persoonlijk kunnen slaan. Het om en om hard/zacht spelen binnen één song is ‘so nineties’ (lees: Kurt Cobain). Te hooi en te gras citeert meneer uit liedjes van anderen. Dat valt niet helemaal lekker bij Ric Ocasek van The Cars. Het nummer Not What I Needed leent zo brutaal uit Just What I Needed van The Cars, dat een hele persing van het album van zo’n 10.000 stuks vernietigd dient te worden. De enige die niks ergs vindt aan het gebruik van een sample is Dido, maar haar carrière ligt dan ook al jáááááren zo vrééééselijk op z’n gat, dat ze wel een beetje positieve publiciteit kan gebruiken.

Over drugs en vrienden

De titel van het lied (Joe Gets Kicked Out Of School For Using) Drugs With Friends (But Says This Isn’t A Problem) is nog langer dan het huidige regeerakkoord, maar dat is er nog helemaal niet in 2016. Toch benieuwd wat de heren Buma en Segers nu zouden vinden van de onderstaande tekstregels:

Drugs are better, drugs are better with,
Friends are better, friends are better with,
Drugs are better, drugs are better with,
Friends are better, friends are better with…

Alweer terug in maart 2017

Als Paradiso een school zou zijn, dan wordt er vanaf nu staand meegezongen met deze onverbiddelijke hymne. Erger nog heren, het is een kerkgebouw, waar deze taal gebezigd wordt. Er is geen houden meer aan. Toledo en zijn band komen in maart 2017 (in de week van de verkiezingen voor de Tweede Kamer) hun parochie alweer met een bezoek vereren. De hymnes met de voor sommigen controversiële teksten zijn dan wederom niet van de lucht. Met recht toegevoegd aan het canon van 25 jaar London Calling.

Tekst door: Robbert Tilli

Deel met je vrienden