17 Oct

2014 – Royal Blood

Net als je denkt ‘toch niet weer hè zo’n drummer/gitarist duo?’ komt plotsklaps Royal Blood op. Als je wat beter kijkt, zie je niet een gitarist, maar een bassist die tegelijk gitaar en bas uit zijn instrument tovert. Dat van die drummer klopt dan weer wel. Als je wat beter luistert, hoor je eigenlijk direct dat het eens een keer niet gaat om de zoveelste White Stripes-imitatie. Los van het feit dat het hier niet een man-vrouw setje betreft, maar twee bonken van kerels, is Royal Blood een bonafide originele band die veel dichter bij ouderwetse hardrock dan bluesrock staat dan al die andere snaren en drumsduo’s. Het publiek vergaapt zich aan wat deze betonkolos teweegbrengt op London Calling op vrijdag 9 mei 2014.

Minimale band, maximale aandacht

Royal Blood uit Brighton trekt in november 2013 met z’n allereerste double A-side single Out of the Black/Come On Over direct de maximale aandacht. Om meteen maar de grote initiële impact van deze band aan te tonen: die twee tracks zullen in augustus 2014, dus ruim na London Calling ook de eerste twee tracks van Royal Blood’s gelijknamige debuutalbum worden. Niet voor niets staat Royal Blood eind 2013 op BBC’s ‘Sound of 2014’-tiplijst. Tegen de tijd dat ze in Paradiso staan, blazen ze overal de tent op. Het Amsterdamse publiek laat zich maar wat graag omverblazen door deze riff-heavy band.

Leuk voor ouwe hardrockers, metalheads én indie hipsters

Er zitten zoveel invloeden in Royal Blood van Black Sabbath via Metallica tot Queens of the Stone Age, maar vooral ook ijzersterke melodieën. Hoe lang is het geleden dat een stel ‘zware jongens’ zulke sterke songs hadden? Meestal moeten zulke bands het alleen van hun riffs hebben, maar is het na een tijdje haast ondoenlijk om de ene van de andere song te onderscheiden. Dat is bepaald niet het geval bij Royal Blood, dat vanaf dat moment een breed publiek gaat aanspreken van ouwe hardrockers en metalheads tot indie hipsters.

Rock is weer voor een tijdje gered

Er is geen band te vinden in het weekend dat Royal Blood Paradiso plat speelt, die een gelijkaardige impact achterlaat. Twee potige ‘geezers’ uit een kustplaatsje in Engeland vinden de rockmuziek opnieuw uit. Paradiso is het ideale laboratorium. Met Little Monster rolt er een nieuw monster van Frankenstein van de operatietafel. Deze potentiële hit zit halverwege de set van maar zes nummers lang. Alweer een zaal waar het spreekwoordelijke dak eraf is gespeeld. Dat schreeuwt om festivaloptredens in tenten of in de open lucht, om daken uit te sparen. Die festivals komen er met wagonladingen tegelijk in 2014, Glastonbury, Lowlands, noem maar op. Rock is weer voor een tijdje gered. Hulde daarvoor, onder meer door Led Zep’s good old Jimmy Page die ze in 2015 de prijs voor beste band uitreikt op de Brit Awards. Het Paradisopubliek doet dat traditiegetrouw vast een jaartje eerder – op London Calling. Waar anders?

Tekst door: Robbert Tilli

Deel met je vrienden