04 Oct

2006 – The Kooks

‘Huh, meisjesmuziek. The Kooks, vind je dat nou leuk?’ Dat is zo’n beetje de stemming onder de kenners in de zaal, die meer op hebben met de valpartij van de zanger van Bromheads Jacket, die daarbij zijn hoofd verwond, vervolgens z’n gitaar in stukken hakt… en gewoon weer doorgaat. Dàt is pas rock ‘n’ roll! Zeker, geen speld tussen te krijgen, maar wat is er mis met ‘teenage heartthrobs’ als die toevallig heel getalenteerd blijken te zijn zoals The Kooks uit Brighton? ‘Niks mis mee!’ vinden de jongedames. En ze krijgen het gelijk van de popwereld aan hun kant, want The Kooks pakken Paradiso volkomen in.

De lokken nonchalant voor de ogen

The Kooks dat is vooral heel veel haar. Zanger/gitarist Luke Pritchard en leadgitarist Hugh Harris hebben de lokken nonchalant voor de ogen hangen. Ze zijn piepjong. En ze zijn verdomd goed. Elk liedje dat ze inzetten wordt direct herkend en uit volle borst meegezongen. Die liedjes zijn onweerstaanbaar catchy. Dat is echt een talent, waar die zogenaamd heel coole bands vaak heel wat minder van in huis hebben. Ze zijn jaloersmakend goed als het om instant hits gaat. Dat hebben ze vast geleerd aan het BIMM, Brighton music college, borduren de zuurpruimen van de media voort op hun kleingeestige ‘complottheorie’ over deze ‘boyband met échte muzikanten’. Ze zijn uit de slagschaduw van Arctic Monkeys getreden, met dezelfde overrompelende tactiek via MySpace, op dat moment hét social medium. Hoe lang zo’n bandje als The Kooks houdbaar blijft, is weer een geheel ander paar mouwen. Toch zeker wel een omwenteling of drie van het festivalseizoen, zou je denken. Dat worden er meer.

Het wordt echt gezellig in de zaal

Die Luke heeft ook nog eens verkering met Katie Melua – die van Nine-Million Bicycles in Beijing – maar dat weten al die meisjes in de zaal (nog) niet. Ze geven zich helemaal over aan zijn onmiskenbare charmes. Vanaf het podium worden buttons met de bandnaam erop in het publiek gestrooid als kushandjes. Een jongedame begint van de weeromstuit met haar ‘blauwe spaghetti’-spuitbus te sprayen. Tjonge, het wordt echt gezellig in de zaal. En zelfs de nukkige ‘connaisseurs van de betere pop’ moeten erkennen dat ook zij de verleiding niet kunnen weerstaan om mee te zingen en fluiten met She Moves in Her Own Way en Ooh La, de twee publiekstrekkers van het debuutalbum Inside In/Inside Out dat al een paar maanden uit is tijdens deze aflevering van London Calling op 1 april 2006. Het publiek is dan ook opvallend goed ingewerkt in het songmateriaal van de band, hetgeen de feestvreugde danig verhoogt.

Dat album, dat overigens op dezelfde dag (23 januari 2006) als Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not, het onvolprezen debuut van Arctic Monkeys is uitgekomen, zal thuis in het Verenigd Koninkrijk nog met gemak viermaal platina halen en verkopen van 2 miljoen wereldwijd. Vergis je dus niet: dit is een band die in de jaren na London Calling nog een forse deuk in de Europese boterberg gaat trappen.

Lovende woorden in de media

De media gaan uiteraard keihard voor Bromheads Jacket, waar we 11 jaar later niets meer van weten, maar zijn toch nog best lief voor The Kooks. Onder de kop ‘London Calling bewijst hoogtij van Britse pop’ wijdt London Calling ‘historica’ Hester Carvalho in NRC lovende woorden aan The Kooks: ‘Het geloof en zelfvertrouwen zijn terug, dankzij het internationale succes van groepen als Franz Ferdinand, Kaiser Chiefs en Arctic Monkeys. Britse jongeren willen weer muzikant worden en het gros van de muzikanten leek rechtstreeks uit de schoolbank geplukt. De leden van The Kooks, Immediate, en Cinematics lijken zestien, maar dat staat de muzikale kundigheid niet in de weg. […] Ook de publieksfavoriet The Kooks (vernoemd naar een liedje van David Bowie) bleken een hang te hebben naar powerpop uit die tijd; zij speelden vakkundige rockliedjes met iets te lieftallige samenzang, aangevoerd door een zanger die studie heeft gemaakt van de passen van Mick Jagger.’ Daar kun je mee vooruit als band. Ze zullen nog jaren meegaan. De verzamelaar ‘Best Of… So Far’ is net uit en er staat voor het najaar van 2017 een wereldtournee op de agenda.

Tekst door: Robbert Tilli

Deel met je vrienden